Season 2

Αφηγήσεις των πρωταγωνιστών, μουσικών, δισκοπωλών, ιδιοκτητών και ιδρυτών δισκογραφικών εταιρειών, ζωντανεύουν τη δισκογραφική δραστηριότητα μιας ανήσυχης πόλης σε μια ανήσυχη και ταυτόχρονα αθώα εποχή.

Ένα μουσικό σεργιάνι στο χρόνο και στην πόλη, στους δρόμους, τις πλατείες και τις γειτονιές της μέσα από αγαπημένους στίχους και μελωδίες σε ένα επεισόδιο που σιγοτραγουδιέται απ’ την αρχή μέχρι το τέλος του. Η εξερεύνηση ξεκινάει από τη δεκαετία του ’30, με τις ειδυλλιακές περιγραφές της και το γλαφυρό της ύφος, και φτάνει ως τις πιο «θυμωμένες» μέρες μας.

Κάτω από την άσφαλτο, τα πεζοδρόμια, τα κτίρια, τους λόφους και τα βουνά της, εκεί, στο «βασίλειο του σκότους», που πάντα ασκούσε γοητεία και εξήπτε τη φαντασία των ανθρώπων, υπάρχει το αθέατο κομμάτι της πόλης μας, που η αποκάλυψή του φέρνει στο φως ένα ακόμη πολύτιμο κομμάτι της ιστορίας και της ταυτότητάς της.

«Η Αθήνα ποζάρει» δίνοντας το λόγο σε φωτογράφους, άνδρες και γυναίκες, επαγγελματίες και ερασιτέχνες, που «αιχμαλώτισαν» την Αθήνα και τους κατοίκους της σε μεμονωμένα κάδρα ή συγκροτημένα πρότζεκτ με θέματα βγαλμένα απ’ την πόλη.

Ένα σεργιάνι στις προσφυγογειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά, πριν χαθούν οριστικά από την κοινή μας μνήμη, ακολουθώντας τα εναπομείναντα υλικά τους ίχνη, τις υποδείξεις ιστορικών και αρχιτεκτόνων που φωτίζουν το πλαίσιο της εποχής και τις πολύτιμες μαρτυρίες όσων ακόμη τις θυμούνται, τις έζησαν ή άκουσαν γι’ αυτές.

Προσφυγικοί οικισμοί της φτώχειας και των τραγικών συνθηκών διαβίωσης που έμειναν στη συλλογική θύμηση των Αθηναίων χάρις κυρίως τον κινηματογραφικό φακό του παλιού ελληνικού σινεμά.

Το επεισόδιο θέτει στο επίκεντρό του τη δημόσια, υπαίθρια, αθηναϊκή «γλυπτοθήκη», αναδεικνύοντας τα χνάρια της πολιτισμικής κληρονομιάς της από τα οθωνικά χρόνια στο Μεσοπόλεμο κι από εκεί στη μεταπολεμική περίοδο και τη Μεταπολίτευση.

Πολίτες και Πολίτισσες ανοίγουν στο φακό τα φιλόξενα σπίτια τους, τα εστιατόρια, τα ζαχαροπλαστεία, τις εκδόσεις, τους συλλόγους τους και τον αφήνουν να καταγράψει τις ιστορίες τους σε ένα επεισόδιο γεμάτο με τα χρώματα, τα αρώματα, τον κοσμοπολιτισμό, τις γεύσεις, τη μουσική και τις γλυκόπικρες μνήμες της Πόλης.

Ήδη από το 1889, όπως μαρτυρεί γλαφυρό απόσπασμα της εφημερίδας ΣΚΡΙΠ, που διαφημίζει λογοτεχνικό περιοδικό, η μικρή Αθήνα διαθέτει περίπτερα τουλάχιστον στις δύο μεγαλύτερες και κεντρικότερες πλατείες της, του Συντάγματος και της Ομονοίας.

Σασπένς, μυστήριο, χαμηλός φωτισμός, έντονες αντιθέσεις, δραματικές φωτοσκιάσεις, υποβλητική μουσική… Το επεισόδιο «Νουάρ Αθήνα» της σειράς ΚΛΕΙΝΟΝ ΑΣΤΥ ξεφυλλίζει τις σελίδες της ελληνικής αστυνομικής λογοτεχνίας, ακολουθώντας τα χνάρια των συγγραφέων και των ηρώων της στη σκοτεινή πλευρά της πόλης.

Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι που γεμίζουν χρώματα και μουσικές το μουντό αστικό τοπίο και γιατί έβγαλαν την τέχνη έξω στην πόλη; Είναι λιγότερο καλλιτέχνες οι «καλλιτέχνες του δρόμου» από εκείνους των κλειστών σκηνών, των γκαλερί και των θεάτρων;

Στα άφθονα πλέον βίγκαν (vegan) και χορτοφαγικά στέκια της Αθήνας περιπλανιέται ο φακός του Κλεινόν Άστυ – Ιστορίες της πόλης στο επεισόδιο «Χορτοφαγική και βίγκαν Αθήνα». Μα πότε έγινε αυτή η «πράσινη» έκρηξη και η «πρωτεύουσα της σούβλας» μετατράπηκε σε μια ευρωπαϊκή πόλη άκρως φιλική στο βιγκανισμό και τους vegetarians;

Ταξίμια, πενιές και «μινοράκια» πλημμυρίζουν τον αέρα του επεισοδίου «Να γιατί γυρνώ μες στην Αθήνα - Μια ρεμπέτικη ιστορία», που αφηγείται την εξέλιξη του περίφημου αστικού λαϊκού τραγουδιού, από τις ρίζες του το 19ο αιώνα ως τις πολυτραγουδισμένες μεταπολεμικές και μεταπολιτευτικές αναβιώσεις του.

Αστική οικολογία, πόλη και βιωσιμότητα βρίσκονται στο επίκεντρο του επεισοδίου «Βιώσιμη Αθήνα» της σειράς Κλεινόν Άστυ – Ιστορίες της πόλης, ενός επεισοδίου που ανιχνεύει τις ρίζες, καταγράφει το παρόν και σκιαγραφεί το μέλλον του αστικού και περιαστικού πρασίνου, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα τα στοιχεία εκείνα στη ζωή των πολιτών που κάνουν μια πόλη «ανθρώπινη».

Ντρίμπλες και πασούλες, σκριναρίσματα και βήματα, ασίστ και σουταρίσματα που καταλήγουν σε δοξασμένα καλάθια ή πεθαίνουν άδοξα πάνω στο στεφάνι. Νερό απ’ το λάστιχο, στοιχήματα, φωνές, τσακωμοί, ιδρώτας, ελεύθερο παιχνίδι, παιχνίδι ωραίο -εκεί έξω, με σκέπαστρο τον αττικό ουρανό…

Το επεισόδιο της σειράς Κλεινόν Άστυ – Ιστορίες της πόλης «Από το κρασοπουλειό στο wine bar», ξεχειλίζει αγάπη για το κρασί και φωτίζει τη διαχρονική, πολυεπίπεδη και ιδιαίτερη σχέση της Αθήνας με τον οίνο –από την παραγωγή του έως το τσούγκρισμα των ποτηριών. Η σχέση των Αθηναίων με το κρασί έχει τις ρίζες της στα βάθη αιώνων, γι’ αυτό άλλωστε υπήρξε συστατικό στοιχείο μυθολογικών προσεγγίσεων.

Πλανόδιοι τελάληδες, ταμπελάκια και μεταλλικές, διαφημιστικές πινακίδες σε μπακάλικα και προπολεμικά μικρομάγαζα, καταχωρίσεις κινηματογράφων σε εφημερίδες εποχής, χάρτινες αφίσες από το ’29-’30 κι έπειτα, φωτεινές ταμπέλες από νέον στα αθηναϊκά σίξτις-σέβεντις, γιγαντοαφίσες στους δρόμους της πόλης και τις προσόψεις των κτιρίων των δεκαετιών του ’80 - ’90 και όχι μόνο, μαρτυρούν πλευρές της εξέλιξης της διαφήμισης που μεγαλώνει μαζί με την Αθήνα, αναδεικνύοντας ένα ξεχωριστό της πρόσωπο.

Στο επεισόδιο του Κλεινόν Άστυ – Ιστορίες της πόλης «Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία» φωτίζονται οι απίθανες ιστορίες που πολλές φορές βρίσκονται πίσω από τις ονομασίες των οδών, των γειτονιών και των πλατειών της Αθήνας. Ταυτόχρονα προσεγγίζεται η ονοματοθεσία ως διαδικασία που ξεκινά από την ανάγκη μας να ορίσουμε το χώρο και εξελίσσεται σε καθρέφτη της εθνικής ταυτότητας και των επίσημων τουλάχιστον αναγνώσεων της κοινωνικής και πολιτικής μας ιστορίας.

Η Αθήνα στη στάση! Πώς γεννήθηκαν και ποιοι ήταν οι πρώτοι τρόποι μαζικής μετακίνησης στην πόλη, όταν ακόμη στους δρόμους της βασίλευαν η καλοκαιρινή σκόνη και οι χειμωνιάτικες λάσπες, στα αρχικά της δηλαδή βήματα ως πρωτεύουσας του ελληνικού κράτους;

Έζησε θρυλικούς καιρούς αυτή η πόλη, κατά τους οποίους όλο το υγρό στοιχείο της είχε μια ανυπέρβλητη ιερότητα. Καιρούς που ο θεός των θαλασσών μονομαχούσε για το όνομά της, που οι ποταμοί της συνδέονταν με τα μεγάλα της γυμνάσια και οι μύστες της κατέφθαναν στον Ιλισσό να καθαρθούν πριν ξεκινήσουν την ελευσίνια πομπή τους.

Η μικρή συνοικία του Ψυρρή, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, είναι μια από τις παλαιότερες της πόλης. Γνωστή για τα στενά, δαιδαλώδη δρομάκια της -με τον ακανόνιστο ιστό του μεσαιωνικού οικισμού- η γειτονιά του Ψυρρή σήμερα αποτελεί τουριστικό hot spot και ζώνη ψυχαγωγίας γεμάτη ταβέρνες, τσιπουράδικα, γλυκατζίδικα και μπαρ.

Καταξιωμένοι ιστορικοί και αρχαιολόγοι θέτουν το χρονικό πλαίσιο αυτού που θα μπορούσε να αποκαλεστεί αθηναϊκός Μεσαίωνας, μιλούν για τη βυζαντινή ιστορία της πόλης και φωτίζουν την ακόμη πιο «σκοτεινή» από άποψη στοιχείων περίοδο της Λατινοκρατίας. Παράλληλα με την αφήγησή τους, αναδεικνύονται τα βυζαντινά και σταυροφορικά ίχνη στην Αθήνα του σήμερα, ενώ θίγονται ζητήματα διατήρησής τους.

Σε τι κατάσταση βρίσκει ο 19ος αιώνας τις γυναίκες, όταν το κυρίαρχο πρότυπο της αστικής οικογένειας τις θέλει συζύγους-μητέρες-οικοδέσποινες και αντιμετωπίζονται από νόμους και θεσμούς ως «κατώτερο είδος»;

Όσο και αν δυσκολεύεται να φανταστεί κανείς σήμερα την εποχή που ένα ταξίδι στην Αθήνα αποτελούσε μια πολύμηνη περιπέτεια για τους λίγους τολμηρούς της ευρωπαϊκής ελίτ, αυτή η εποχή υπήρξε. Και κάπου εκεί, χαμένη στη σκόνη και την αχλή των αιώνων, ίσως μπορούσε να εντοπίσει κανείς την άκρη του νήματος της γέννησης του τουρισμού. Στο επεισόδιο «Τουριστική έκρηξη», η κάμερα του Κλεινόν Άστυ – Ιστορίες της πόλης αναζητεί και καταγράφει τους μεγάλους σταθμούς στην εξέλιξη του τουριστικού φαινομένου, εξετάζοντας την πλούσια περίοδο που απλώνεται μεταξύ δύο κορυφαίων διεθνών διοργανώσεων στην Αθήνα: των Ολυμπιακών Αγώνων του 1896 και των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Οι εκλεκτοί καλεσμένοι και οι καλεσμένες εξιστορούν όσα σημαντικά για τον τουρισμό εκτυλίσσονται την περίοδο της Μεταπολίτευσης, πώς επηρεάζουν την τουριστική ανάπτυξη αλλά και την κίνηση της Αθήνας και της Ελλάδας οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 και ποια είναι τα στοιχήματα για το μέλλον.

Η Αθήνα είναι διαφορετική την νύχτα; Είναι ακόμα λαμπερή ή έχει χάσει κάτι από την αίγλη των 60s; Πώς κύλησαν τα χρόνια πάνω της και πόσο διαφορετικός είναι ακόμα ο κόσμος της νύχτας από της μέρας; Σε αυτό το επεισόδιο, ξεκινάμε ένα ταξίδι στην Αθηναϊκή νύχτα του σήμερα, βλέπουμε συναυλίες και βρισκόμαστε σε νυχτερινά κέντρα, μιλάμε με ανθρώπους που εργάζονται την νύχτα και αναζητούμε τους κανόνες της, προσπαθώντας να απαντήσουμε στο ερώτημα σε ποιόν ανήκει η νύχτα αλλά και πότε τελειώνει μια νύχτα.