1ος κύκλος

Το δάγκωμα και η νυχτερινή όραση δίνουν στον ιαγουάρο τον τίτλο του "απόλυτου δολοφόνου". Το δηλητήριο όμως της Φερ-Ντε-Λανς που λιώνει τη σάρκα είναι πιο καταστροφικό.

Μπορεί η όρκα να διαθέτει απαράμιλλη ταχύτητα, δύναμη και νοημοσύνη, αλλά ο κροταλίας, η μαύρη χήρα, ακόμα και το κουνούπι την ανταγωνίζονται σε επικινδυνότητα.

Το ρύγχος των γιγάντιων καλαμαριών παραμένει θανατηφόρο παρά τη μείωσή τους, ενώ τα δόντια και το δηλητήριο της βραζιλιάνικης αράχνης είναι αδίστακτα αποτελεσματικά.

Μπορεί οι μύθοι για την ταραντούλα και το τέρας Χίλα να είναι φρικιαστικοί, τέτοια όμως πλάσματα αποτελούν έναν εκπληκτικό θησαυρό για την ιατρική επιστήμη.

Ο ωκεάνιος λευκοπτέρυγος καρχαρίας είναι διαβόητος για τις επιθέσεις του σε επιζώντες ναυαγίων. Στην ξηρά, οι αγέλες αγριόσκυλων απειλούν σοβαρά την ανθρώπινη ζωή.

Ο βόας σφιγκτήρας συνθλίβει τα θύματά του, το τσίμπημα του μυρμηγκιού-σφαίρα προκαλεί υπερβολικό πόνο, αλλά η κάμπια δολοφόνος διαθέτει το πιο κατάλληλο όνομα.

Μια φιλική, αλλά θανατηφόρα φώκια κάνει βόλτες στα ψυχρά νερά της Νότιας Αμερικής. Το δάγκωμα της αράχνης-ερημίτη αρχικά πονάει και μετά σαπίζει τη σάρκα.

Τα θολά ποτάμια των τροπικών περιοχών κρύβουν μια συγκλονιστική έκπληξη: το ηλεκτροφόρο χέλι. Ο γλυκός υδρόχοιρος και το μαλλιαρό λάμα μπορεί να είναι εκπληκτικά ύπουλα.

Μια κεφαλιά από τον θαλάσσιο ελέφαντα σκοτώνει, αλλά τα τσιμπήματα της γιγαντιαίας σαρανταποδαρούσας του Αμαζονίου και της νυχτερίδας βαμπίρ είναι εξίσου τρομακτικά.

Ο κίτρινος σκορπιός της Βραζιλίας είναι ένα από τα πιο δηλητηριώδη είδη, αλλά ένα μικροσκοπικό παρασιτικό σαλιγκάρι μπορεί να αποβεί πολύ πιο καταστροφικό.

Ο αετός άρπυια κάνει βουτιές θανάτου πάνω σε πιθήκους και άγριους χοίρους, ενώ ο χαιτοφόρος λύκος είναι περισσότερο θύμα κακής διαφήμισης παρά πραγματική απειλή.

Αγώνας για την πρώτη θέση για τους 11 κορυφαίους "τρομακτικούς φιναλίστ" των προηγούμενων επεισοδίων, μεταξύ των οποίων βρίσκονται σκαθάρια, αράχνες και φίδια.