1ος κύκλος

Ο Ζέρο, ένας κομίστας και καλλιτέχνης που φαντασιώνεται τη συνείδησή του ως αρμαντίλο, θυμάται πώς γνωρίστηκε με τη φίλη του, Αλίτσε, όταν ήταν και οι δύο 17 ετών.

Ο Ζέρο θυμάται όταν σε ηλικία 11 ετών έγινε για λίγο το κατοικίδιο της δασκάλας του. Πηγαίνοντας να παραλάβει τον Σέκο, ο Ζέρο δεν μπορεί να αλλάξει ένα σκασμένο λάστιχο.

Ο Ζέρο περιγράφει την εφιαλτική του εμπειρία ως δάσκαλος παιδιών. Περιμένοντας τον Σέκο, ο Ζέρο εξηγεί στη Σάρα γιατί έχει τέτοια εμμονή με τη συνέπεια.

Πηγαίνοντας με το τρένο στην Μπιέλα, ο Ζέρο θυμάται πώς ένιωθε όταν ζοριζόταν να βρει δουλειά και περιγράφει λεπτομερώς τους διαφορετικούς "τομείς" στο διαμέρισμά του.

Ενώ παραδέχεται ότι στη συναισθηματική στήριξη χωλαίνει, ο Ζέρο θυμάται που παρηγορούσε την Αλίτσε μετά από έναν χωρισμό. Η συνάντηση με μια πρώην μαθήτρια τον ταράζει.

Στην Μπιέλα, ο Ζέρο δεν ξέρει πώς να θρηνήσει κι η Σάρα του την πέφτει γιατί σκέφτεται μόνο τον εαυτό του. Αργότερα, μαθαίνει ένα μυστικό που τον συγκλονίζει.