Κουρσάλ (2006)

Επισκόπηση

«Κουρσάλ» ήταν το όνομα του μοναδικού στον κόσμο κινηματογράφου που λειτούργησε πάνω σε ένα ιστιοφόρο στην παραλία της Θεσσαλονίκης την περίοδο του μεσοπολέμου. Η αναζήτηση συγκεκριμένων πληροφοριών για τον μυθικό κινηματογράφο γίνεται αγχώδης καθώς χάνεται σε ένα ομιχλώδες τοπίο μέσα από το οποίο αναδεικνύονται άλλες πτυχές της πόλης, στο διάστημα περίπου ενός αιώνα, που η επίσημη ιστορία προκλητικά αγνοεί. Οδηγοί σ’ αυτό το ταξίδι οι Γιάννης Ταμτάκος και Νίκος Μπιλιλής. Ο πρώτος, με μια πλούσια ιστορία στο εργατικό κίνημα και μια σκληρή πορεία που του επεφύλαξε η πολιτική του τοποθέτηση, αρχικά στο τροτσκιστικό κίνημα και αργότερα στον αναρχισμό. Ο δεύτερος, με μια παθιασμένη σχέση με το κινηματογραφικό φιλμ που σχοινοβατεί ανάμεσα στην καταστροφή και τη διάσωση της φιλμικής κληρονομιάς. Κι η θάλασσα, άλλοτε ήρεμη, πνιγμένη στο πρωινό πούσι, κι άλλοτε φουρτουνιασμένη, περιμένει πάντα το Κουρσάλ…